A y r ı l ı k  

-I-

Bazen, hiç sebepsiz, düşüveriyorsun aklıma birden, kor gibi

Gecenin en umulmadık bir yerinde uykukaçıran firari

Saatlerin sereserpe kuluçkaya yattığı sevdanın

Yalnızlığın başkaldırısında, isyanında, işte tam o anda

Çatlatıverip yüreğimi perperişan, o en hassas yerinden

Oturuyorsun beynimin hasret kıvrımlarına yangın yeniden

Konfeti yıldızlar dökülüyor teninden duygularıma

Boşalıveriyor renkarenk bir ışık, körmavi bakışlarıma

Ilık bir su gibi akıp giriyorsun duygularıma

İnce bir sızı oluyorsun da süzülüveriyorsun

Usulca, tenimde dolaşıyor, bir türkünün nağmesinde ellerin

Ellerin titrek, ellerin ürkek, ellerinde kocaman bir yürek

Bir çift kumru süzülüyor avuçlarıma yırtıp karanlığı

Ürperiyorum, ürperiyor ta saç diplerim, gözlerim kapalı

-II-

Bir masal gibi başladı her şey hiç beklemedik bir anda. Sağanak bir yağmurdu altında ıslandığım duygular. Çoktan kapatmıştım oysa yarına ait sayfaları,Bir ucu yanık asker mektubu gibiyim şimdi. Sağ üst köşesinde adın yazılı yıldızlı. Hiçbir zaman postalanmayacak ve hiç haberin olmayacak bendeki senden. Özlemlerim, insanca zaaflarım olacaksın belki zaman zaman tekelimde.

Şimdi olduğu gibi şiirlerimin öznesi.

Büsbütünüm.

Seninleyim.

Ya sonra! ! !

-III-

Toz eflatun oluyor dudağımda açan gülümseme

Gözlerin gözlerime değdiğinde

Gözlerim büyür gözlerinde

Nefesin nefesime değdiğinde

Nefesim kesilir nefesinde

Gitme!

Canıma can ektiğinde

Kal!

Kızıl bir gül kanıyorsa da düşlerimde

Kızıl bir gül kanıyorsa da düşlerimde rüyabozan

Prematüre sevdaların küvezinde bir umuttur kan

Kana can katan

Umut

Bazen hiç sebepsiz düşüveriyorsun işte böyle aklıma bir kor gibi

Beynim göç ediyor o zaman sınırdışı bakışlarına kaçak

Matematikler altüst oluyor, hesaplarım tutarsız

Çalışmıyor hiç bir fizik kuralı, hepsi mantıksız

Duygularımda... kendi kendimin isyanlarındayım

Sözüm geçmiyor

Ellerimin düğümünü çözemem

Seni düşünmek, seni istemek, seninle olmak

Suç / sa!

Neden?

Dönüp dolaşıp hep sana çıkıyor bütün yollar kayıtsız şartsız

Sürgün edilmiş imge fakiri  şiirlerin kanayan dizelerinde

Bu şiir biter mi dersin

Tutuklu bulunduğum sürgün mavilerde

Ya da bu şarkı

Ya da...

-VI-

Ya da...

Hangi şiiri kim bitirebildi! Gönülden bestelenen hangi şarkıyı kim susturabildi! Kurşun yarası gibidir aşk yüreğe saplandığında. İlk şoku atlatınca başlar ağrısı, sızısı. Kurşun çıkar, izi kalır bir yerlerde. Kabuk bağlar yaralar. Küle dönüşür içindeki yangın. Yağmur öncesi, romatizma sancısı gibidir, a y r ı l ı k l a r... Lodoslarda kendini ele verir.

Tırnaklanır işte yaralar o zaman, bilmem kaçıncı kez, kabuklar kopartılır yenibaştan... Silbaştan kurşun yağar yüreğine...Alır götürür yağmurlar seni bir papatya falına, hani, hep

‘’s e v i y o r’’ çıkıyordu ya sonunda! ! ! Ortasına bir türlü ‘’ m ‘’ koyamadığımız, yakıştıramadığımız... sev / m / iyor...

Beynim göç ediyor yine bir yerlere

Kime ne?

Bütün suç

Papatya fallarındaki ‘’m’’ de

'' rüzgara verdim küllerimi şimdi

'' estikçe, kor alevleniyor... ’’

(…….)